Domek Nad Jeziorem
Domek Nad Jeziorem
Suwałki



Dziś jest 25 Marzec 2019. Imieniny obchodzą: Maria, Wieńczysław, Ireneusz .
Okolice

Okolice

   Smolniki zawdzięczają swoją nazwę smolarzom, którzy w XVI w. postawili, w środku Puszczy Mereckiej, swoje pierwsze budy. Za datę powstania wsi przyjmuje się rok 1549. w ciągu niespełna stu lat od tej daty, powstała tu 13-to włókowa wieś, należąca do starostwa wiżajńskiego. Przywilejem z 20.05.1659 r. król Jan Kazimierz nadał Smolniki plebanowi wiżajńskiemu. Odrębną parafię w Smolnikach utworzono dopiero w 1919 roku. W latach 70-tych zbudowano tu kościół o nowoczesnej architekturze w miejsce drewnianego kościółka zniszczonego przez pożar. Interesująca jest również odrestaurowana drewniana kapliczka cmentarna, pochodząca z XVIII w. Obecnie Smolniki są dużą wsią o wybitnych walorach letniskowych. Są też turystyczną bramą do północnej części SPK. Głaz, stojący na skrzyżowaniu dróg, upamiętnia fakt powołania SPK. Każdy kto tu trafi nie może pominąć punktów widokowych na najpiękniejsze plenery Suwalszczyzny. Jeden z nich to wał ozowy z widokiem na "perłę" SPK, jezioro Jaczno (oddalone od domku wczasowego o ok. 140 m ). Drugi czaruje pięknem jezior kleszczowieckich o egzotycznych nazwach: Purwin, KojlePerty.

   Jaczno - drewniany, nieczynny młyn wodny z XIX w. Na skraju łąki, pod lasem najgrubszy jesion na Suwalszczyźnie o obw. ponad 5 m.

   Jeziora kleszczowieckie - ( oddalone od domku wczasowego o ok. 120 m ) najpiękniejsze zgrupowanie nizinnych jezior w Polsce, w sąsiedztwie wsi Kleszczówek. Nazwy niektórych z nich wywodzą się z języka litewskiego, np. Purwin ( purwinis - bagno ), Kojle ( kojlis - futerko ), Perty ( pirtis - łaznia ).

   Kleszczówek - ( miejscowość w której znajduje się domek wczasowy ) wieś zasiedlona przez osadników litewskich na pocz. XVII w. Zachowały się zabudowania pofolwarczne z drewnianymi czworakami i spichlerzem z przeł. XIX i XX w.

   Smolniki - ( oddalone od domku wczasowego o ok. 2 km ) wieś założona w poł. XVII w. na miejscu osady smolarzy, powstałej w XVI w. Niepisana stolica SPK. Doskonały punkt wypadowy do Parku. W pobliżu punkty widokowe. Na starym cmentarzu zrekonstruowana zabytkowa drewniana kaplica.

godło Suwalski Park Krajobrazowy utworzono 12 stycznia 1976 r. po 20-letnich staraniach, jako pierwszy w Polsce. Nazwa parku związana jest zarówno z Suwalszczyzną jako krainą historyczną, jak i geograficznym Pojezierzem Suwalskim stanowiącym część Pojezierza Litewskiego. W krajobrazie SPK i całej północnej Suwalszczyzny wyraźny jest efekt gospodarczych działań człowieka. Intensywne wylesianie tych ziem rozpoczęło się 300 lat temu. Sutkiem tego jest specyficzny mozaikowy krajobraz roślinny charakterystyczny dla północnej Suwalszczyzny: grunty rolne przeplatające się z łąkami wilgotnymi i pastwiskami, pośród nich drobne fragmenty lasów i borów na stokach wzniesień. Występujące tu lasy - to rosnące na dnach dolin łęgi olchowe i olsy, na wysokich stokach - grądy lub lasy mieszane leszczynowo-świerkowe, oraz na wysoczyznach i wzniesieniach - bory mieszane - sosnowo-świerkowe. Koło wsi Jaczno, Smolniki i Szeszupka - na stokach występują nigdzie nie spotykane na tak wielką skalę i tak pierwotnym stanie - łęgi źródliskowe. Fauna Parku jest bardzo bogata. Wśród kilku dziesięciu gatunków ssaków spotykamy chronione: bobra, wydrę, jeża, kunę domową, łasicę, nietoperze itp. Spośród 130 gatunków ptaków, są także niezwykle interesujące: orzechówka, zimorodek, dzięcioł czarny itp. Znane jest występowanie pięciu gatunków gadów - jaszczurko zwinki, żyworodki, padalca, zaskrońca i żmii zygzakowatej; wszystkich płazów nizinnych i ryb.

   Północna część Pojezierza Suwalskiego cechuje się urozmaiconą rzeźbą terenu, bogactwem jezior różnorodnością środowisk leśnych, wodnych i bagiennych. Krajobraz należy do najciekawszych w całym pasie pojezierzy; powstał w czasie ostatniego zlodowacenia. Wysokości dochodzą do 300 m n.p.m., a różnice poziomów często przekraczają 100 m.

   Suwalski Park Krajobrazowy ( SPK ), najstarszy w Polsce, powstał w styczniu 1976 r. Jego pow. wynosi 6284 ha, a strefy ochronnej 8617 ha. Można tu zobaczyć typowe przykłady polodowcowych form rzeźby terenu; wały moren czołowych, kopulaste wzgórza kemów, kręte grzbiety ozów i wąskie rynny polodowcowe. Ogromną ilość głazów narzutowych przyniósł lodowiec ze Skandynawii. Jeziora Parku, o kryształowo czystej wodzie, uchodzą za najpiękniejsze w Polsce. Znajdują się tu również interesujące przykłady starego budownictwa wiejskiego.

   Klimat ma tu cechy kontynentalne i należy do najsurowszych w kraju. Zimy bywają długie i mroźne, lata ciepłe i suche.

   Surowość klimatu sprawia, że w szacie roślinnej występuje wiele gatunków północno-wschodnich ( borealnych ), np. świerk dominujący w lasach. Występują tu również gatunki zwierząt charakterystyczne dla chłodnego klimatu. W czystych i głębokich wodach żyje ryba sieja. W lasach można spotkać ptaka orzechówkę. Wśród ssaków gatunkiem borealnym jest mały gryzoń - smużka. Jednak ssakiem najbardziej charakterystycznym dla tego rejonu jest bóbr, powszechnie występujący nad wodami.

NIEKTÓRE Z ATRAKCJI SUWALSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO:

   Góra Cisowa - ( oddalona od domku wczasowego o ok. 5 km ) wzniesienie w kształcie stożka ( 256 m n.p.m. i 79 m nad poziom pobliskiego Jeziora Kopalnego ). Określana żartobliwie "Suwalską Fudżijamą", uważana za symbol całej Suwalszczyzny.

   Góra Jesionowa - ( oddalona od domku wczasowego o ok. 14,5 km ) ( 252 m n.p.m. ). Przed wojną znajdował się tu ośrodek szybowcowy. Obecnie w budynku dawnej szkoły szybowcowej Ośrodek Szkoleniowo - Wypoczynkowy Przedsiębiorstwa "Polmos" w Białymstoku. Na szczycie wieża widokowa z panoramą na jezioro Szelment.

   Góra Krzemieniucha - ( oddalona od domku wczasowego o ok. 16 km ) (289 m n.p.m. ). Drugie pod względem wysokości wzniesienie na Suwalszczyźnie. Na jednym z dwu wierzchołków mała kapliczka.

   Góra Rowelska - ( oddalona od domku wczasowego o ok. 13 km ) najwyższe wzniesienie Suwalszczyzny (298,1 m n.p.m. ). Słabo wyróżnia się z otoczenia, przechodząc w rozległą wysoczyznę. Na wierzchołku góry cztery wiatraki po 30 m wysokości - elektrownia. Na zboczu wieża widokowa.

   Góra Zamkowa - ( oddalona od domku wczasowego o ok. 8 km ) grodzisko - najciekawszy w pn.-wsch. Polsce zabytek budownictwa obronnego Jaćwięgów VI - IX w.n.e. Istniał tu warowny gród, centrum plemienne Jaćwięży w tym rejonie. W skład zespołu osadniczego wchodziły również pobliskie góry: Kościelna i Cmentarna oraz osada otwarta w przysiółku Targowisko. Widoczne są zarysy 3 pierścieni wałów obronnych. Na przełęczy między G. Zamkową a G. Kościelną zamierające dziś oczko polodowcowe o nazwie Kelay ( wyraz pochodzenia jaćwięckiego ). U podnóża gór 2 głazy narzutowe - pomniki przyrody.

   Jeleniewo - ( oddalone od domku wczasowego o ok. 10 km ) wieś gminna założona ok. 1770 r. W I. 1780 - 1800 posiadała prawa miejskie. Zachował się stary układ urbanistyczny. Drewniany kościół z 1878 r. z rokokowym wyposażeniem, przeniesionym z nieistniejącego już kościoła w Magdalenowie k. Wigier.

   Jezioro Pobondzie - ( tuż obok jezioro Pobondzie Małe ) ( oddalone od domku wczasowego o ok. 5,5 km ) największe w ciągu rzeki Szeszupy ( typ wytopiskowy ). Dość płytkie maksymalna głębokość 10 m ) i rybne ( typ leszczowo - szczupakowy ). Brzegi dostępne do wędkowania na 1/3 długości.

   Jeziora szurpilskie - ( oddalone od domku wczasowego o ok. 8 km ) grupa jezior w pd.-wsch. części SPK . Największe - Szurpiły o pow. 89 ha i głębokości 46,8 m, ma wody 1 klasy czystości ( typ sielawowy ). Brzegi dostępne do wędkowania na 1/4 długości.

   Jezioro Szelment Wielki - ( oddalone od domku wczasowego o ok. 14,5 km ) głębokie ( maks. głęb. 45 m ) jezioro o urozmaiconej lini brzegowej. Łączy się z jez. Szelment Mały tworząc rynnę o długości 10 km. Woda 1 klasy czystości ( typ leszczowy ), cenione przez wędkarzy. Wysokie brzegi, z których rozległe widoki.

   Jezioro Wiżajny - ( oddalone od domku wczasowego o ok. 11,5 km ) jedno z większych jezior Suwalszczyzny, ale płytkie ( maks. głęb. 5,3 m ). Uchodzi za jezioro bardzo rybne ( typ linowo - szczupakowy ).

   Udziejek - ( oddalony od domku wczasowego o ok. 3 km ) zabytkowy drewniany młyn wodny z przeł. XIX i XX w. oraz dom nr 11 z II poł. XIX w. i spichlerz z XIX/XX w.

Zasady dotyczące cookies